อนุชาไม่ได้มองความน่าเชื่อถือจากคำว่า “มาตรฐาน” หรือ “ปลอดภัย” แต่ดูว่าเว็บไซต์อธิบายข้อจำกัดของข้อมูลตรงไปตรงมาหรือไม่
เขาสังเกตว่าเนื้อหาหลายส่วนไม่ได้พยายามรับรองเหตุการณ์ในอนาคต และเตือนให้ตรวจข้อมูลล่าสุดเมื่อรายละเอียดอาจเปลี่ยน นี่เป็นจุดที่เขาให้คะแนนมากกว่าคำโฆษณา เพราะสะท้อนว่าเว็บไซต์ไม่พยายามพูดเกินสิ่งที่ตรวจสอบได้
“สำหรับผม เว็บที่น่าเชื่อถือไม่ใช่เว็บที่ตอบทุกอย่าง แต่เป็นเว็บที่บอกได้ว่าเรื่องไหนควรดูจากเอกสารหลัก เรื่องไหนเป็นความคิดเห็น และเรื่องไหนอาจเปลี่ยนตามเวลา”
อีกจุดหนึ่งที่เขาใช้ตรวจคือความสัมพันธ์ระหว่างบทความ รีวิว และเอกสารนโยบาย หากรีวิวพูดอย่างหนึ่ง แต่ข้อกำหนดระบุอีกอย่าง ผู้ใช้งานควรรู้ว่าต้องยึดส่วนใดเป็นหลัก เนื้อหาที่แบ่งลำดับความสำคัญของแหล่งข้อมูลไว้อย่างชัดเจนช่วยลดความกำกวมได้มาก
ข้อเสนอแนะของเขาคือควรทำป้ายกำกับประเภทเนื้อหา เช่น “คู่มือ” “นโยบาย” “ประสบการณ์ผู้ใช้งาน” ให้เห็นเด่นขึ้นตั้งแต่ต้นหน้า เพื่อให้คนอ่านปรับวิธีรับข้อมูลได้ทันที