ธีร์เคยเก็บภาพหน้าจอเฉพาะข้อความที่ต้องการ แต่ภายหลังกลับจำไม่ได้ว่ามาจากหน้าไหนหรือเป็นข้อมูลของวันใด เขาจึงเปลี่ยนวิธีบันทึกใหม่
ทุกครั้งที่พบข้อมูลสำคัญ เขาจะเก็บให้เห็นพร้อมกันสามอย่าง ได้แก่ ชื่อหน้า วันที่ และข้อความรอบข้าง จากนั้นตั้งชื่อไฟล์สั้น ๆ เช่น “เงื่อนไข-วันที่-ชื่อหัวข้อ” เพื่อค้นหาได้ภายหลัง
“ผมไม่ถ่ายเฉพาะตัวเลขหรือประโยคเดียวแล้ว เพราะพอไม่มีบริบทก็อาจตีความผิด ตอนนี้จะเก็บทั้งหัวข้อและย่อหน้าที่เกี่ยวข้อง หากมีการเปลี่ยนแปลงก็เปรียบเทียบได้ว่าแก้ตรงไหน”
เมื่อมีข้อมูลส่วนบุคคลปรากฏในภาพ เขาจะปิดบังก่อนจัดเก็บหรือส่งให้ผู้อื่นตรวจสอบ เทคนิคนี้ไม่ได้ช่วยแค่เรื่องหลักฐาน แต่ยังทำให้เขาทบทวนข้อมูลได้โดยไม่ต้องเริ่มค้นหาใหม่ทุกครั้ง